نگار دانش‌آموخته جامعه‌شناسی است و همین زمینه تحصیلی، نقش مهمی در شکل‌گیری نگاه ادبی او داشته است. او از سال ۱۳۹۵ به‌طور جدی وارد جهان ادبیات شد و کارش را با نوشتن داستان کوتاه، مقاله‌های ادبی و نقد آثار داستانی آغاز کرد.
در این دوره، بیشتر دلبستگی او به زندگی انسان‌های عادی، تجربه‌های اجتماعی و مسئله هویت فردی در جامعه بود. این گرایش از همان آغاز، مسیر فکری و ادبی او را مشخص کرد و در داستان‌ها و نقدهایش نمود یافت.

نگار قلندر داستان‌نویس، منتقد و پژوهشگر ادبیات معاصر ایران است که از میانه دهه ۱۳۹۰ فعالیت ادبی خود را به‌صورت جدی آغاز کرد. نوشته‌های او بیشتر بر داستان کوتاه، نقد ادبی و بررسی مسائل اجتماعی در ادبیات تمرکز دارد و با مجلات ادبی از جمله «خانش» همکاری داشته است. ورود نگار قلندر به فضای ادبی با فعالیت در مجلات و وب‌سایت‌های ادبی همراه شد. او در این دوره، علاوه بر داستان‌نویسی، به نقد آثار نویسندگان معاصر نیز پرداخت.
در نوشته‌های انتقادی او، توجه به رنج‌های اجتماعی، تنهایی انسان معاصر و کشمکش‌های درونی شخصیت‌ها دیده می‌شود. برای نمونه، در بررسی رمان «همسایه‌ها» اثر احمد محمود، او بر کشمکش‌های فردی و اجتماعی شخصیت‌ها تمرکز کرده و تلاش کرده پیوند میان ساختار اجتماعی و زندگی فردی را نشان دهد.
این نگاه جامعه‌شناسانه، یکی از ویژگی‌های اصلی کار او شد.

نگار قلندر علاوه بر نقد ادبی، در حوزه داستان کوتاه نیز فعال است. از جمله داستان‌های او می‌توان به «آخرین زنبور کندوی عسل» اشاره کرد؛ داستانی که با نگاهی نمادین، به مسائل اجتماعی و تجربه‌های انسانی می‌پردازد.
داستان‌های او معمولاً دارای این ویژگی‌ها هستند:

توجه به انسان‌های معمولی
پرداخت به رنج‌های اجتماعی
فضای واقع‌گرایانه
روایت آرام و تأمل‌برانگیز

او همچنین در زمینه ترجمه و معرفی نویسندگان معاصر نیز فعالیت داشته و تلاش کرده ادبیات داستانی معاصر را از زاویه‌ای تحلیلی بررسی کند.

با ادامه فعالیت ادبی، نوشته‌های نگار قلندر در مجلات ادبی و فضای فرهنگی بیشتر دیده شد. او به‌تدریج به عنوان نویسنده‌ای با نگاه تحلیلی و اجتماعی شناخته شد.
تمرکز او بر هویت، تجربه زیسته و زندگی روزمره، باعث شده آثارش بیشتر در حوزه ادبیات اجتماعی معاصر قرار گیرد.
در نقدها و داستان‌های او، شخصیت‌ها اغلب از دل زندگی واقعی بیرون می‌آیند و روایت‌ها بر تجربه‌های انسانی و اجتماعی استوار است.